Living Landscapes
 / 2020 – 2023

Eind 2020 ben ik met mijn dochter verhuisd van mijn Amsterdamse etage aan het IJmeer-Markermeer naar Deventer. Hier woonden we vlakbij de IJssel en mijn vriend trok in (2021/2023 twee dochters erbij). Er ontstond ruimte om analoog fotomateriaal van mijn art residency in Frankrijk van zomer 2020 met materialen te bewerken. Hierin benader ik de heuvelachtige natuur rond het gehucht Droiteval met abdij op verbeeldingsrijke wijze, en onderzoek ik de relatie tussen emotioneel en ecologisch bewustzijn vanuit de ongerepte natuur. Ook begin ik mensen – mijn dochter en partner – als model te benutten, waarbij alledaagse situaties ter inspiratiebron dienen. 

Het onderzoeken van natuurkrachten heeft een impact op de kijkwijze, kaders en psyche van de waarnemer. Aannames worden overboord gegooid en de wereld blijkt plat noch rond, maar circulair en magnetisch! Dit vormt de geboorte van een multidimensionale perceptie, die parallel aan de multidimensionale kosmos continu bewegelijk is en ook onder invloed staat van aardse getijden. Middels dit project onderzoek ik natuurkrachten en collectieve bewustzijnsfenomenen op een gelaagde manier en dankzij een unieke techniek.

Waarbij een gebouw vanuit een bepaalde hoek tot de zon zou kunnen oplichten of een reactie vertoont op zonnewind. En men rekening kan houden met natuurlijke fenomenen of energievelden bij het ontwerp en de bouw ervan. Zie Elongation (of a Shelter).

Dit zou een organisch type natuurbeleid kunnen aanwakkeren, voorbij rationele en a-natuurlijke kaders. Stikstofmetingen en klimaatmodellen vormen dan onderdeel van een grotere bewustzijnsbeweging en geen statisch doel op zich. Klimaatdoelen kunnen via diverse wegen bereikt worden, en het bevorderen van de psychische ontvankelijkheid voor effectief milieubeleid staat voorop. Zodat er sociaal draagvlak ontstaat en natuurbeleid naast offers ook winst oplevert.
Burgers en ondernemers worden in dit beeld niet louter van buitenaf door een Brusselse cq Haagse overheid gestuurd, maar kunnen tegelijk van binnen uit voor een veranderde werkelijkheid kiezen, die zij stapsgewijs verder uitrollen en die en die afgestemd is op de waarde en energie van hun lokale bedrijf. De energetische band met een massastal en het transformeren van de rol van de boer worden bijv. meegerekend. Waarbij de stalhouder deze rol zelf herschept en hervindt, met vallen en opstaan. Het bevorderen van de ruimte voor het groeiproces van de boer vormt een voorwaarde voor de transitie. Zodat deze zich niet vanuit een verdrukte rol aan vervuilende praktijken schuldig maakt maar voelt dat er een nuttige volgende stap gemaakt kan worden, passende bij deze tijd.

Ik tracht middels een een nieuwe beeldvorming en het prikkelen van de verbeelding, de openheid voor een duurzame transitie te bevorderen. Zo kunnen er verbindende dialogen en ideeën ontstaan.

In dit project beweeg ik naar een nieuwe vorm van denken over de aarde en de relatie tussen mens en natuurbronnen. En benader ik deze als een (her)scheppende vorm van leven die zichzelf oneindig ♾️ herschikt en reorganiseert. Een transitie zal slagen zodra het zich laat inspireren door de natuur.

Mijn fotowerk refereert aan de cycli van het aardse ecosysteem, en de micro- en macrokosmos. Zo gaat het werk Ceci n’est pas une forêt over bossen als  geleiders van geomagnetische krachten, en vocht vanuit oceanen naar de bodem. Water verdampt boven bossen en wordt via de wind verder getransporteerd. Landschappen zijn verbonden van de kust tot diep in binnenland. Het ecosysteem beweegt via ondergrondse netwerken, rivieren en de atmosfeer over landsgrenzen heen.

In Living Landscapes ben ik technieken om een negatief met inkt te bewerken gaan verdiepen, geïnspireerd door het pointillisme en divisionisme, waarbij stippen en strepen (en vegen) naast elkaar worden aangebracht. En kleuren licht en helder blijven – want grotendeels ongemengd.
Hierbij creëer ik een bepaalde dekking door met lagen te werken. De uiteindelijke kunstfoto’s lijken hierdoor energie uit te stralen, geleiden of reflecteren. De natuur leeft en ademt, dag en nacht. Welke elementen zijn (on)zichtbaar met het blote oog?

Mensen nemen de werkelijkheid met een bepaald filter waar, waardoor prikkels uit de omgeving selectief worden opgepikt door de hersenen. In hoeverre is de perceptie co-creatief afgestemd op samenwerking (vanuit eenheid) met grondstoffen, organismen en energieën uit het ecosysteem, die onderdeel zouden kunnen vormen van een grote energiebron, die mensen misschien niet zien of geloven?

Kan een bos bij het groeien in cycli, ook dromen tijdens een rustperiode? In Living Landscapes tracht ik mijn waarneming te verzachten tot een ontvankelijk geconditioneerd kanaal, om onbekende informatie over biodiversiteit te ontdekken. Ik sta open voor ontvouwende verbanden en inzichten en ga bewust met weerstand om. In dit project combineer ik rechte lijnen en puntige stippen met vloeibare, weke en golvende inktbewegingen. Ook veeg ik een werklaag half uit en schep ik een nieuwe inktlaag die de oude deels overlapt of doorkruist.
In Living landscapes speel ik met technieken en werkwijzen om tastbare en kosmische dimensies in de werkelijkheid te verkennen en waar te nemen.

In het project wordt een authentiek ‘land’ geschapen waarin een rijke biodiversiteit zich herstelt, nadat deze aan ruimte heeft ingeleverd om economische belangen zoals intensieve landbouw te dienen. Er wordt een creatieve verbinding met oerkrachten van de natuur onderzocht, die aanzet tot wonderlijke perceptie. 

In Living Landscapes legde ik de kiem voor toenemende samenwerking met mensen op locatie; portretfotografie in combinatie met het latere bewerken van negatieven.

Photo material of Artist in Residence (AIR) Droiteval: analogue photography works manipulated with organic materials and inks, France and the Netherlands 2020-2021.